Czy Golden Circle jest wart zachodu?

To najbardziej oblegana trasa w Islandii. Każdy turysta z jednym wolnym dniem ją wybiera, a między jedenastą a drugą parkingi są pełne, a na ścieżkach tworzą się kolejki. Jeśli wyobrażasz sobie Islandię jako pustkowie, Złoty Krąg w lipcowe południe nią nie jest.

Wycieczka kupuje ci kierowcę, nie dostęp. Na tej trasie nie ma bramek. Trzy darmowe przystanki, jeden krater za 700 ISK i publiczna droga. Ktokolwiek twierdzi, że wycieczka to sposób na „zobaczenie Złotego Kręgu”, nie jest z tobą szczery: to sposób, by zobaczyć go bez prowadzenia samochodu.

Przystanki są krótkie. W autokarze dostajesz trzydzieści minut w Geysir i czterdzieści pięć przy Gullfoss, niezależnie od tego, czy chcesz dwadzieścia, czy dwie godziny. Dla niektórych to sedno problemu ze zorganizowanym podróżowaniem.

Odrzuć marketing, a trasa zasługuje na swoją reputację dzięki trzem rzeczom.

Różnorodność na krótkim dystansie. Półtorej godziny dzieli kontynentalny rów, do którego można zejść, gejzer tryskający co sześć do dziesięciu minut i rzekę spadającą trzydzieści dwa metry do ukrytego kanionu. Nigdzie indziej te trzy atrakcje nie są w zasięgu jednego poranka.

Są naprawdę dobre, nie tylko sławne. Gullfoss odbiera mowę. Þingvellir to jedyne miejsce, w którym większość odwiedzających stanie kiedyś wewnątrz granicy płyt tektonicznych powyżej poziomu morza. Strokkur to najbardziej niezawodnie imponujące dwadzieścia sekund w kraju.

Kosztuje niemal nic. Trzy główne atrakcje są bezpłatne. Para zwiedzająca pętlę z Kerið wydaje około dwudziestu pięciu dolarów na opłaty za cały dzień. W kraju, gdzie nic nie jest tanie, to niezwykłe.

A 42 996 osób oceniło wycieczki na tej stronie średnio na 4,8, co przy tak obleganej trasie jest znaczącą liczbą.